Praca wychowawczo- dydaktyczna w grupie będzie opierała się na założeniach
i wymogach obowiązującej podstawy programowej, według której celem wychowania przedszkolnego jest wsparcie całościowego rozwoju dziecka. Wsparcie to realizowane jest przez proces opieki, wychowania i nauczania- uczenia się, co umożliwia dziecku odkrywanie własnych możliwości, sensu działania oraz gromadzenie doświadczeń na drodze prowadzącej do prawdy, dobra i piękna. W efekcie takiego wsparcia dziecko osiąga dojrzałość do podjęcia nauki na pierwszym etapie edukacji.            
Naszą realizację podstawy programowej będzie wspierał Program wychowania przedszkolnego „Nasze Przedszkole” wydawnictwo MAC, M. Kwaśniewskiej i W. Żaby- Żabińskiej.
       Nasz grupa to „MISIE” - po 4 i 5 lat mamy, w kolorowej, pięknej sali codziennie się spotykamy. Tutaj się bawimy i tu pracujemy, tajemnice roślin i zwierząt poznajemy. Jesteśmy ciekawi i ludzi i świata, w naszej grupie zabawa z nauką się splata. Chcemy wiele poznać, zrozumieć i wiedzieć, by móc potem w szkole o tym opowiedzieć.Chętnie tańczymy , piosenki śpiewamy- bo dużo energii do zabawy mamy. W kącikach naszej sali gry, puzzle mieszkają i codzienne zabawy nam urozmaicają. W kąciku artystycznym plastyczne cuda mamy- i przez to talenty nasze rozwijamy. Staramy się bawić grzecznie i w zgodzie, ale czasem staje coś nam na przeszkodzie. Lecz trzy słowa magiczne dobrze już znamy: proszę, dziękuję, przepraszam- często używamy…. Kiedy posiłki do sali się wnosi, wokół smakowity zapach się unosi. Wszystko z talerza z apetytem zjadamy i o dokładkę z uśmiechem wołamy.Kiedy już atrakcji troszkę dosyć mamy przy ciekawej książce odpoczywamy.
A po takim relaksie buzia się uśmiecha, jeszcze smaczny podwieczorek… i już mama, tata czeka.

 

Temat dnia: ,,Owca i baran”  (03.04.2020)

I.           Propozycje zajęć: 


1. Trening głoskowania (4- i 5-latki): zachęcamy do kontynuowania ćwiczeń głoskowania. Przypominamy, że zaczynamy od prostych  2-3 głoskowych wyrazów, np.:

  • o-k-o,
  • u-l
  • n-o-s
  • d-o-m

Ćwiczmy z dzieckiem analizę i syntezę słuchową. Rodzic mówi wyraz oko, a dziecko głoskuje o-k-o  (analiza słuchowa wyrazów). Rodzic głoskuje
o-k-o, a dziecko mówi oko (synteza słuchowa wyrazów).
Trenując z dzieckiem głoskowanie należy pamiętać o kilku zasadach:
- 
Pamiętajmy, by na początku wybierać słowa proste, krótkie.
- 
Zaczynamy od wyodrębnienia głoski na początku a następnie na końcu
   słowa.

- 
Pierwsze podawane słowa zaczynamy  od samogłosek ( np. oko), które
   możemy wymawiając delikatnie przedłużyć.

- 
Przy podawaniu spółgłosek nie przedłużamy, tylko wymawiamy je
   krótko, ale wyraźnie .

2. ,,Owieczka”- zabawa sensoryczna. Przygotowujemy ,,Magiczne pudełko” z różnorodnymi materiałami w środku (np.: ścinki materiałów
o różnej fakturze, zmywak kuchenny, folia bąbelkowa). Rodzic wyjaśnia dziecku, że w ,,Magicznym pudełku” schowała się owieczka. Dziecko wkłada ręce do pudełka, mówi o swoich wrażeniach dotykowych związanych z materiałami- szorstkie, ostre, miękkie itp. Próbują odnaleźć materiał, który jego zdaniem przypomina futro owcy. 

3.  ,,Wełniana rodzinka”- rozmowa z dzieckiem na podstawie obrazka przedstawiającego owcę, barana i jagnię. Dziecko wskazuje różnice
i podobieństwa między nimi, podaje nazwy zwierząt.      

4. ,,W zagrodzie”- zabawa ruchowa naśladowcza.
Dziecko maszeruje swobodnie po pokoju. Na hasło rodzica zatrzymuje się udaje podane zwierzę np.: kurę, owcę, świnię.

                                                                   Elżbieta Jaszczak                                                 

II.  Propozycje zabaw:


1
. ,,Pasterz szuka baranka”- zabawa integracyjna. Do zabawy włączamy jak największą liczbę domowników. Wszyscy uczestnicy zabawy siedzą na dywanie. Jedna osoba – pasterz - wychodzi. Pozostałe osoby wybierają spośród siebie baranka- ma on za zadanie cichutko mówić bee. Gdy pasterz wraca, mówi: Baranku, odezwij się. Pasterz ma wskazać, która osoba jest barankiem.

 

     2.  ,, Ułóż tak samo”- zabawa rozwijająca spostrzegawczość wzrokową
i koncentrację uwagi. Do zabawy potrzebne są podwójne obrazki przedstawiające zwierzęta gospodarskie, ale mogą to być też inne obrazki np. z układanek, gier, które mają dzieci w domu. Rodzic układa kilka obrazków ( na początek 3-4) w szeregu i po chwili zasłania je. Zadaniem dziecka jest ułożyć swoje obrazki dokładnie w takiej samej kolejności.

     3. ,,Przetnij i złóż”- Rodzic przygotowuje dziecku dowolny obrazek ( np. starą pocztówkę,  ilustrację z gazety itp.) i rysuje na nim linie do przecięcia. Zadaniem dziecka jest najpierw przeciąć, a potem złożyć obrazek w całość. Następnie nakleja elementy na  kartkę tworząc obrazek.

                                                                  Iwona Popławska

    Jeśli macie jeszcze ochotę popracować to zapraszamy do pokolorowania obrazka. Pamiętaj nie wychodź poza kontur rysunku. Powodzenia :)


                                                                                                         

REALIZACJA PROGRAMU „CZYŚCIOCHOWE PRZEDSZKOLE”

         „KORZYSTANIE Z TOALETY”

 TEMAT: O rety! Ważne zasady korzystania z toalety

 „Obserwowanie Błyskotki Rodzic czyta dziecku opowiadanie
    i rozmawia o pojawiających się w nim treściach.

Obserwowanie Błyskotki

Janek kocha zwierzęta. Dziś jest szczególnie przejęty, ponieważ w ich domu pojawił się nowy domownik, kotka o imieniu Błyskotka. Błyskotka jest nieufna i jeszcze trudno ją pogłaskać. Janek podchodzi do niej cicho, stawiając ostrożnie kroki… Koci słuch jednak wygrywa i Janek szybko zostaje nakryty. Nawet kiedy chłopcu udało się musnąć jej futerko, Błyskotka zwiała i dokładnie wylizała swoją sierść.

Janek zmienił więc strategię: zbudował z poduszek punkt obserwacyjny i uważnie, ale z dystansem, przyglądał się Błyskotce.

— Janku co robisz pod tymi poduszkami? — zapytała zdziwiona mama.

— Mamo ciiiiii! Tropię w miejscu. — Mama usiadła obok Janka, który nie odrywał wzroku od kotki.

— Mój mały tropiciel — wyszeptała mama.

— Zobacz mamo, Błyskotka myje się językiem! Raz udało mi się ją pogłaskać, a ona zaraz zaczęła czyścić swoje futerko. — opowiadał z przejęciem chłopiec.

— Czyli nie tylko ludzie myją ręce po kontakcie ze zwierzakami. Jak myślisz synku?

— Noo, chyba zwierzęta po zabawie z ludźmi też. Nasza Błyskotka bardzo dużo i często się myje. Wiesz mamo? — A załatwia się do tego domku z piaskiem. — Janek wskazał palcem na duże pudełko w przedpokoju.

— To kuweta, synku, czyli taka kocia toaleta. — fachowo wyjaśniła mama.

— I zakopuje kupę w toalecie.

— Kuwecie. Kot zakopuje odchody w kuwecie. A człowiek spuszcza wodę w toalecie.

— I potem znowu się liże. — z przejęciem dodał Janek.

— Kot się liże. Człowiek myje — sprostowała rozbawiona mama. — Tak Janku, koty jak my, pilnują czystości. Tylko robią to w inny sposób.

O rety! Ważne zasady korzystania z toalety:   Rodzic przypomina wspólnie z dziećmi zasady korzystania z toalety np.  

1.   W toalecie zamykamy za sobą drzwi.

2.   Urywamy 3 listki papieru toaletowego.

3.   Brudny papier wrzucamy do toalety.

4.   Opuszczamy deskę sedesową.

5.   Spuszczamy wodę.

6.   Dokładnie myjemy ręce.

7.   Zawsze używamy mydła.

 

Nie do wiary! Ale historia!

Rodzic może przeczytać  dziecku ciekawostki i zachęcić je do zadawania pytań i dyskusji.

Ciekawostki:

Inteligentna toaleta

W Japonii toalety są bardzo nowoczesne. Gdy do nich wchodzimy, włącza się muzyka. Gdy się załatwimy, woda spuszcza się sama. Następnie toaleta myje naszą pupę i suszy ją ciepłym powietrzem.

Król Ludwik kąpał się co dwa lata

We Francji, dawno temu, w czasach Ludwika XIV obawiano się wody. Ludzie sądzili, że od wody można zachorować! Dlatego zamiast się myć używano perfum. Kąpiel odbywała się raz na 2 lata! Po zrobieniu kupy ludzie nie wycierali pupy, nie myli też rąk. Dlatego o wiele częściej chorowali niż my teraz.

Słynna fontanna

100 lat temu żył pewien artysta, nazywał się Marcel Duchamp. Pokazał on na wystawie sztuki swoje dzieło. Nazywało się Fontanna, a był to zwykły pisuar, czyli po prostu toaleta.

Papier toaletowy

W wielu krajach na świecie ludzie zamiast wycierać pupę papierem – myją ją. Papier toaletowy wynaleziono w Chinach.

Dlaczego na siku mówimy mocz?

Woda i mocznik to główne składniki siku, czyli moczu. Nasz organizm pozbywa się szkodliwych dla niego rzeczy. Jedną z nich jest właśnie mocznik. W naszym ciele mocznik miesza się z wodą i tak powstaje siku.

Temat dnia: ,,Konik”  (02.04.2020)

    I.  Propozycje zajęć: 

1. .  Poranne ćwiczenia – Rozgrzewka z Pipi cz.2

      https://www.youtube.com/watch?v=H0I1BRT3N7M


2. ,,Konik”-
gimnastyka buzi i języka do wiersza Izabeli Jackowskiej.

      Konik

 

Jedzie koń po bruku, stukastuku, puku. Kląskanie językiem ze       zmianą tempa.

Konik woła iha – ha. Czy potrafisz tak, jak ja? Powtarzanie iha – ha.

Raz jedzie powoli, a raz galopuje.
Ten dźwięk słyszy każdy i go naśladuje
. Kląskanie językiem ze zmianą tempa
                                                                                                              

 3.  ,,Bajka o konikach z karuzeli”- rozmowa na podstawie wysłuchanego tekstu Wandy Chotomskiej.     

          Bajka o konikach z karuzeli

 

Pewnego dnia na smutną podmiejską łąkę, na łąkę, która już od dawna nie widziała koni, przyjechało wesołe miasteczko i łąka od razu poweselała, bo na środku wesołego miasteczka zakręciła się karuzela z siedmioma drew­nianymi konikami.

– Proszę wsiadać! – wołał właściciel i trzaskał batem. – Proszę wsiadać, bo zaraz ruszamy w podróż – mówił, wtykając dzieciom do rąk różowe bile­ty. I jak z rękawa sypał wierszykami:

– Proszę wsiadać na konika,

bo już konik nóżką fika.

Od ogona aż do grzywy

każdy konik jest jak żywy.

Od ogona aż do pęcin

każdy się potrafi kręcić!

Tak właśnie wołał i wcale nie podejrzewał, że jego malowane, drewniane konie umieją się kręcić nie tylko dookoła karuzeli, lecz potrafią coś znacznie trudniejszego – że każdy z nich umie się zmienić z konia drewnianego w konia prawdziwego. Jeden w kowbojskiego, drugi w cyrkowego, trzeci w ułańskiego.

Ale zmieniały się tak dopiero wtedy, kiedy poczuły na grzbiecie właściwe­go jeźdźca. Bo kiedy na konia, który umie się zmieniać w konia kowbojskie­go, zamiast kowboja wsiadł na przykład ułan – nic z tego nie wychodziło. Koń przez cały czas podróży dookoła karuzeli był tylko zwyczajnym drew­nianym koniem z karuzeli, a siedzący na jego grzbiecie jeździec – zwyczaj­nym chłopcem, który za dwa złote kupił sobie bilet na karuzelę.   
    Oczywiście, dzieci kupujące bilety wcale o tym z początku nie wiedziały – bo skąd miały wiedzieć? – ale potem się dowiedziały i zaczęły próbować. Sprawa była trudna i za pierwszym razem prawie nikomu nie udawało się trafić na właściwego konia, ale jak ktoś miał cierpliwość i nie rezygnował, tylko bardzo długo próbował, to w końcu przychodziła taka chwila, kiedy karuzela znikała z oczu, wesołe miasteczko rozpływało się w kolorowej mgle i zaczynały się dziać takie rzeczy, jakie zdarzają się tylko w piosenkach.   
     

Po wysłuchaniu tekstu dziecko odpowiada na pytania: ,,Co stało na środku wesołego miasteczka?”, ,,Ile koników było na karuzeli?”, ,,Czy to mogło wydarzyć się naprawdę?”, ,,Jak nazywa się tata-koń, mama- koń i ich dziecko?”.

4. ,,Bieg kłusaków”- zabawa ruchowa bieżna.    
Rodzic może wyjaśnić dziecku, że bieg kłusaków to bieg konia w specjalny sposób - z wysokim podnoszeniem nóg. Dziecko z dorosłym lub
z rodzeństwem stoi w parze jedno za drugim. Pierwsza osoba w parze to koń, a druga- woźnica. Trzymają się za ręce. Biegają wysoko podnosząc nogi do góry. Po chwili zamiana miejsc.

5. ,,Konik”- wykonanie pracy plastycznej.   
Dziecko dowolną techniką wypełnia kontur konia (np.: kredki, farby, plastelina, wydzieranka z kolorowego papieru). Doklejanie konikowi grzywy i ogona z kawałków wełny. Dziecko samodzielnie sprząta miejsce pracy.

                                                         Iwona Popławska                                       


II.
  Propozycje zabaw:

1.             ,,Patataj”- zabawa paluszkowa.

Patataj, patataj,             Dziecko uderza rytmicznie kolejnymi     palcami

pojedziemy w cudny kraj.     obu rąk o podłogę (każdy z palców wybija
                                             inne słowo).
Na koniku, na bułanym,     Wachlarzyki palcami obu dłoni jednocześnie.

Na siodełku wybijanym.     Uderzenia otwartymi dłońmi o podłogę.
Patataj, patataj, patataj.    Klaskanie w dłonie.


2.   ,, Konie skaczą przez przeszkody”- zabawa ruchowa z elementem skoku.   

3. Zabawa słowami-  budowanie zdań z użyciem niepasujących do nich wyrazów, np.:

,,Kiedy kot szeroko ziewnął, otworzył swój dziób”.  
,,uwielbiam lizać lizaki , bo są takie słone.”

   Wspólne wyjaśnienie powiedzeń: ,,Boki zrywać”, ,,Pękać ze śmiechu”.


                                                                              Elżbieta Jaszczak

 

REALIZACJA PROGRAMU „CZYŚCIOCHOWE PRZEDSZKOLE”

                                                                                      

         „KORZYSTANIE Z TOALETY”

 

Temat : O myciu rąk zawsze pamiętamy

 

Kot Pupik i Papierus Drugi- 

Rodzic czyta historię „Kot Pupik i Papierus Drugi”.

Następnie rozmawia z dziećmi o zasadach korzystania z toalety, pojawiających się w opowieści. Przypomina, że wydalanie to naturalny proces. Wycierania pupy i zachowania czystości w toalecie – każdy musi się nauczyć. Ta nauka wymaga treningu i przestrzegania kilku zasad, o których będzie mowa na dzisiejszych zajęciach.

 

        Kot Pupik i Papierus Drugi

Kot Pupik wstał z toalety i podszedł do uchwytu na papier toaletowy. Szybkim ruchem zaczął odkręcać, odkręcać i odkręcać pokaźną część rolki. Papieru było tyle, że kot nie mógł go ani złożyć, ani użyć.

Pupik westchnął z rezygnacją. Wrzucił zmarnowany papier do muszli klozetowej… A ten jakby chciał żyć własnym życiem: zupełnie nie mieszcząc się w toalecie, zaczął się przemieszczać i formować… nagle oczom kota ukazała się dziwna postać z papieru.

— Mówią na mnie Papierus Drugi. Zbudziłeś mego ducha — uroczystym, tubalnym głosem rzekła postać.

Kot zachichotał zakłopotany. Co powiedzieć w takiej sytuacji, zwłaszcza gdy samemu stoi się z brudną pupą?

— Władcy świata pewnie sami nie wycierają pupy? — wypalił.

Ale Papierus jakby tylko czekał na te słowa.

— Patrz i ucz się — oświadczył z wielką pewnością siebie. — Oderwij trzy kawałki papieru. — Papierus podsunął Pupikowi swoją rękę, bo przecież sam składał się z papieru. Kot odmierzył trzy listki. — Jeden, dwa, trzy… — policzył.

— Dobrze. Teraz najważniejsze. Słuchasz mnie? — upewnił się Papierus, a Pupik pokiwał twierdząco głową.

— Od dołu do góry, nigdy nie wracasz!

— Dlaczego? — Zapytał kot.

— By odsuwać kupę od siebie! — prosto wytłumaczył Papierus Drugi.

Po minie Pupika było widać, że nad czymś się zastanawia, coś trawi.

— Wiem, moja ręka jest jak koparka, która odgarnia piasek?! — Wykrzyknął z zadowoleniem.

Papierus uśmiechnął się do Pupika.

— Tylko pamiętaj o czystym papierze, bo zamiast piasku jest…

— Kupniak. Hihihi — dokończył kot i podcierał sobie pupę aż kolejny kawałek papieru był już czysty. Kot spuścił wodę i zaczął się wygłupiać radośnie machając do Kupniaka w toalecie. — Papa — hihi — papa.

— Zamiast machać, lepiej umyj ręce. — zaproponował Papierus.

Wspólnie podeszli do umywalki. Pupik odkręcił wodę.

— Czy to kot czy to faraon, każdy robi kupę. Hihi.

— Ale nie każdy nasiąka wodą jak ja. — Papierus Drugi podniósł bezradnie, nasiąknięte wodą kończyny. — I tak powstał mokry papier toaletowy — zaśmiali się obaj.

Mumia z papieru:
Rodzic staje nieruchomo, a dziecko owija go papierem, tworząc mumię.
W tym zadaniu dzieci uczą się delikatności i koncentracji, a dodatkowo oswajają z użyciem papieru toaletowego. (można zamienić się rolami i rodzic zawija dziecko w papier)

 

Porządek w toalecie – znajdź różnice

Rodzic demonstruje dziecku  kartę pracy i pyta, w której łazience jest porządek. Dziecko szuka różnic na obrazkach z karty  (9 różnic).

 

 

Jak zapychają się rury?
Potrzebna będą: plastikowa butelka, papier toaletowy, lejek i naczynie
z wodą.
 Dziecko wpycha papier do butelki. Następnie za pomocą lejka nalewa do nich wodę. Obserwuje, co się dzieje z papierem. Rodzic  omawia z dzieckiem  ich obserwacje.

Ważne wnioski dotyczące korzystania z toalety są następujące:

1.   Należy wrzucać do toalety tylko zabrudzone, małe kawałki papieru (maksymalnie 3 listki).

2.   Należy spuścić wodę.

3.   Gdy zrobi się siku, naciskamy mały przycisk do spuszczania, a gdy kupę – większy.

4.   Po skorzystaniu z toalety, zawsze myjemy ręce mydłem.

 

 Prima Aprilis- uważaj bo się pomylisz! Dzisiaj śmieszny dzień, zróbcie sobie nawzajem jakiś psikus – MIŁEGO DNIA :)

www.youtube.com/watch?v=oZcEtYjJlJI

Temat dnia: ,,Ptaki na podwórku”  (01.04.2020)

I.           Propozycje zajęć: 

1. ,,Ptasie rozmowy”- zabawa słuchowa.   
Potrzebne są obrazki np: kury, koguta, gęsi, kaczki, indyka i ich  młodych.
Dziecko ogląda je i podaje nazwy ptaków. Rodzic odtwarza odgłosy wydawane przez te ptaki, a dziecko wskazuje właściwą ilustrację i podaje nazwę zwierzęcia. Na koniec łączy ptaki z ich młodymi i nazywa je np.: kura i kurczątko, kaczka i kaczątko.

www.youtube.com/watch?v=3oE8dF4HPAE

2.,,Jajko”-  zabawa ruchowa ilustracyjna do wiersza. Dziecko recytuje
z Rodzicem, wykonując opisane poniżej ruchy.      

Leżały dwa jajka na wysokiej grzędzie.  Rysują poziomą linię od       lewej do prawej na wysokości czub­ka głowy.

   A czyje to, czyje, duże jajko będzie.        Rysują oburącz kształt duże­go  jajka   oburącz.

   Leżały dwa jaka na wysokiej grzędzie     Rysują poziomą linię od  lewej do   prawej na wysokości czub­ka głowy.

    A czyje to czyje małe jajko będzie.           Rysują kształt małego  jajka oburącz.

   Jedno małe drugie duże, jedno gęsie drugie kurze.   Rysują na zmianę kształt    małego, dużego, dużego, małego jajka.        

3.,,Żółte kuleczki”- zabawa matematyczna na podstawie wiersza Ireny Laris pt. ,,Czubatka mamą”.

                    Czubatka mamą

 Wysiedziała kwoka bielutkie jajeczka.

Wylęgły się żółte kuleczki puchate.

Wodziła je drogą po łące, gdzie rzeczka,

Dumna, że do mamy podobne i taty.

Kuleczki tak za nią równiutko się toczą,

Czubatka prowadzi w tę, to w tamtą stronę.

Tu smaczne ziarenko, tam robaczki zobaczą.

Na końcu najmniejsze, to zawsze spóźnione

– zgrabniutko i lekko poruszać się w chodzie,

Skrzydełka czasami rozwinąć na boki,

Wykąpać czyściutko w piaseczku – nie w wodzie!

I z gracją, jak Mama, małe stawiać kroki. –

Raz idą, a rzeczka tuż obok przepływa.

O zgrozo! Plusnęły i prądem niesione

Już płyną! Na brzegu kwoka głową kiwa.

Na końcu najmniejsze, to zawsze spóźnione.

A czubatka biega wciąż po brzegu wkoło.

– Potopią się jeszcze te moje malusie! –

A kulki żółciutkie pływają wesoło.

Na pewno już wiecie –

Były to kaczusie.

Po wysłuchaniu wiersza dziecko odpowiada na pytania, np.: ,,Co się wykluło z jajek?”, ,,Jak miała na imię kura?”, ,,O co martwiła się Czubatka?”. Dziecko wycina 5 owali symbolizujących jajka. Następnie liczy jajka od lewej do prawej , od prawej do lewej i podają ich liczbę.
Na dywanie rozkładamy hula-hop lub koło ułożone ze skakanki. Rodzic prosi dziecko, aby wkładało do niej np.: 5 klocków, 5 kredek itp. Za każdym razem układa je w szeregu i przelicza głośno od lewej i od prawej strony.

                                                                     Elżbieta Jaszczak                                                  

II.  Propozycje zabaw:

1.   Zabawy plastyczne: 
- ,,Kaczka”- orgiami na kole. 

    
 


- ,,Kura”- praca z wykorzystanie rolki po papierze toaletowym.  

    
   


2.   ,,Jajko” - słuchanie wiersza Jana Brzechwy

 

              Jajko

 Było sobie raz jajko mądrzejsze od kury.

Kura wyłazi ze skóry,

Prosi, błaga, namawia: „Bądź głupsze!”,

Lecz co można poradzić, kiedy się ktoś uprze?

Kura martwi się bardzo i nad jajkiem gdacze.

A ono powiada, że jest kacze.

Kura prosi serdecznie i szczerze:

„Nie trzęś się, bo będziesz nieświeże”.

A ono właśnie się trzęsie
 I Kura do niego zwraca się z nauką.

Że jajka łatwo się tłuką.

A ono powiada, że to bajka.

Bo w wapnie trzyma się jajka.

Kura czule namawia: „Chodź, to cię wysiedzę”.

A ono ucieka za miedzę,

Kładzie się na grządkę pustą

I oświadcza, że będzie kapustą.

Kura powiada: „Nie chodź na ulicę,

Bo zrobią z ciebie jajecznicę”.

A jajko na to najbezczelniej:

„Na ulicy nie ma patelni”.

Kura mówi: „Ostrożnie! To gorąca woda!”,

A jajko na to: „Zimna woda! Szkoda!”.

Wskoczyło do ukropu z miną bardzo hardą

I ugotowało się na twardo.

 

3. Tropimy głoskę i literę ,,j” (szczególnie 5-latki)   - zabawa do tekstu wiersza „Jajko”

     Dzieci wymyślają słowa na głoskę „J” i wyszukują w tekście wiersza
 literę „J”
   

                                                                            Iwona Popławska

 

REALIZACJA PROGRAMU „CZYŚCIOCHOWE PRZEDSZKOLE”

 TEMAT: Dbam o zęby, bo wiem, co jem.

 Kiedy zęby chorują?
 
Rodzic może  wykorzystać duży rysunek „zęba”, żeby wytłumaczyć dziecku, jak bakterie niszczą szkliwo i powodują próchnicę.

 

Wiem, co jem-  Rodzic opowiada  dziecku, że samo szczotkowanie zębów przez 3 minuty, 2 razy dziennie, każdego dnia (nawet wykonane prawidłowo) nie wystarcza. Ważne jest także to, co jemy. Kiedy dobrze się odżywiamy i jemy wartościowe produkty, cały nasz organizm pracuje lepiej, a zęby są mocniejsze. Poza tym, gdy unikamy słodzonych i przetworzonych produktów, bakterie nie będą się tak szybko rozwijać na naszych zębach.

karta pracy – po przeprowadzonej rozmowie  dziecko wycina (można wykorzystać gazetki reklamowe z produktami spożywczymi) produkty spożywcze np. ciemne i jasne pieczywo, różne rodzaje warzyw i owoców, różne rodzaje słodyczy, jogurty, jajka, mleko, sery, woda, napoje itp). Następnie stara się dopasować odpowiednie produkty do obrazka:
 1. Zdrowe dla zębów, 2. Szkodzi zębom. i nakleja te produkty na szablon zębów. Dziecko może powtórzyć to czego się nauczyło i dowiedziało jak dbać o zęby.

 

Ząb – zupa zębowa, dąb – zupa dębowa – gimnastyka buzi i języka. 

Powtarzanie z rodzicem słów:

Ząb, zupa, ząb, dąb, zupa dąb

Rozłup ząb, rozłup dąb

Ząb-zupa zębowa, dąb-zupa dębowa

Quiz Królika Higienka – prawda czy fałsz?

Rodzic czyta zdania, a dziecko musi powiedzieć czy to prawda, czy fałsz

 

Quiz Królika Higienka

 PRAWDA CZY FAŁSZ

Każdy człowiek ma przełyk.

Zęby służą do chodzenia.

Zęby myjemy rano i wieczorem.

Zęby myjemy mydłem.

Szczotkę nakładamy na pastę.

Zęby myjemy przez 3 minuty.

Brudną szczotkę i kubek odkładamy na półkę.

Zęby myjemy 15 minut po posiłku.

Gdy zdrowo jemy, mamy zdrowe zęby.

Cukierki są zdrowe dla zębów.

Dentysta sprawdza nasze zęby i pokazuje, jak o nie dbać.

Gdy mam brudne zęby, to jest na nich bardzo dużo bakterii.

Zęby myjemy przez 3 minuty, 2 razy dziennie każdego dnia.

 

Temat dnia: ,,Koza i koźlątko”  (31.03.2020)

I.           Propozycje zajęć: 

1. ,,Na podwórku”-
nauka i śpiewanie piosenki.

          www.youtube.com/watch?v=30nw6AtuGiQ

2.  Zabawa na koncentrację uwagi - po wysłuchaniu piosenki dziecko odpowiada na pytania dotyczące tekstu, np.: Jakie zwierzęta występowały kolejno w piosence?

3. Zabawa ruchowo-rytmiczna do piosenki ,,Na podwórku”: dziecko porusza się w rytmie piosenki. Na pauzę zatrzymuje się i klaszcze w ręce.

4. ,,Rogate kózki”- zabawa ruchowa na czworakach. Dziecko- kózka
w pozycji na czworakach stara się toczyć głową piłkę do wyznaczonego miejsca.

                                                                       Iwona Popławska                                                   

II.  Propozycje zabaw:


1.
   ,,Koza i koźlątko”- rozmowa na podstawie ilustracji (rozwijanie mowy, ćwiczenie spostrzegawczości wzrokowej). Ilustracje przedstawiają kozę
z koźlątkiem oraz z krową i cielątkiem. Dziecko określa cechy charakterystyczne kozy (np. broda). Następnie podaje różnice
i podobieństwa w wyglądzie pomiędzy krową i kozą.

2.   ,,Idzie koza do woza”- zabawa ruchowa orientacyjno- porządkowa.     
Dziecko szuka sobie miejsca – wozu i biegają po wyznaczonym terenie. Na hasło: ,,Koza do woza!” dziecko podbiega do swojego wybranego miejsca. Na hasło: ,,Koza na trawę!” dziecko znów biega.

3. ,,Magiczne pudełko”- zabawa dydaktyczna sensoryczna: Rodzice przygotowują kilka przedmiotów i wkładają je do pudełka lub pojemnika, przykrywają kocykiem. Dziecko rozpoznaje przedmioty przez dotyk, określa ich cechy (kształt, faktura, wielkość).                                                                              

                                                                           Elżbieta Jaszczak

 

REALIZACJA PROGRAMU „CZYŚCIOCHOWE PRZEDSZKOLE”

   Temat:  Znamy zasady mycia zębów

 II część eksperymentu:

                 Czy jajka i zęby są do siebie podobne? Rodzic  wraz z dzieckiem sprawdza wyniki eksperymentu z poprzedniego dnia. Dziecko dotyka jajka, które było zanurzone w wodzie i tego, które było zanurzone w occie. Opowiada, jakie są teraz te jajka. Zastanawia się, co się mogło stać. Następnie sprawdza zmysłem smaku, jaki jest ocet i jaka jest woda (wniosek: ocet jest kwaśny). Rodzic  zadaje pytanie: czy jajka i zęby są do siebie podobne? Dziecko szuka podobieństw – twarde, w podobnym kolorze, gładkie. Skoro kwaśny ocet popsuł skorupkę jajka to, czy coś popsuje też zęby?

 

 „Tatę boli ząb” – słuchanie opowiadania i rozmowa na jego temat

Tatę boli ząb-  opowiadanie

Nadszedł czas na kolację w domu Adasia. Wraz z mamą, tatą i jego ulubionym misiem Kajtkiem, jak co wieczór zasiedli razem do stołu.

Czas jedzenia najbardziej lubi Kajtek — jest misiem, a misie lubią jeść. To ich ulubione zajęcie. Oczywiście zaraz po przytulaniu i słuchaniu bajek przed snem.

Adaś natomiast lubi, gdy wszyscy są razem. Dziś jednak zauważył, że jego tata był trochę nieobecny. Co jakiś czas łapał się za policzek i nie mówił tyle, co zawsze.

Zaraz po kolacji Adaś wraz z Kajtkiem postanowili, że z nim porozmawiają.

— Tato, czy wszystko dobrze? — zapytał zaniepokojony Adaś.

— Dlaczego pytasz synku? — odpowiedział tata.

— Jesteś jakiś inny… — zauważył chłopiec.

— Boli mnie ząb, a to znak, że czeka mnie jutro wizyta u dentysty.

Adaś popatrzył na swojego pluszowego przyjaciela Kajtka i przypomniało mu się, że miś kiedyś bał się dentysty.

— Tato, a Ty boisz się dentysty?

— Nie, ale czasem dzieje się tak dużo, że zapominam i odkładam wizytę na potem, tak jak teraz. Inaczej ząb by nie bolał.

Adaś uśmiechnął się i powiedział:

— Miś Kajtek też zapominał o myciu zębów, ale nauczyłem go zaklęcia: Pomidor, pomidor, duży rydz, zęby codziennie trzeba myć.

— Może masz coś dla mnie? — zapytał tata. Adaś chwilę się namyślił i zapropo­nował:

— Pomidor, pomidor, tosty chodź regularnie do dentysty.

— Tak, zdecydowanie muszę się go nauczyć. — odpowiedział tata.

— Mama mi mówiła, że człowiek uczy się całe życie. Dziś będę się uczyć  nicić zęby.

— Mówi się nitkować, Adasiu. — zaśmiał się tata. — To bardzo ważna czynność przed szczotkowaniem. — dodał.

— Misio Kajtek często się nitkuje. Czasami nawet zbieram z łóżka nitki, które z niego wypadają.

Tata się roześmiał i wszyscy poszli umyć zęby przed wieczornym czytaniem bajek do snu.

 Myję zęby przez 3 minuty 2 razy dziennie, każdego dnia

Omówienie  z dziećmi treść opowiadania, przekazanie najważniejszych zasady dotyczących  mycia zębów. Może to zrobić w formie rymowanych zaklęć:

Pomidor, pomidor, dwa kalafiory, myję zęby ranki i wieczory.

Pomidor, pomidor, duży rydz, zęby codziennie trzeba myć.

Pomidor, pomidor, trzy koguty, myję zęby 3 minuty.

Pomidor, pomidor, chwila wysiłku, myję zęby 15 minut po posiłku.

 

Szczocia i Pastek wymiatają Ząbiaki

Dziecko otrzymuje w śliskiej koszulce na dokumenty rysunek przedstawiający schemat jamy ustnej. Rodzic  na swoim schemacie z użyciem szczoteczki pokazuje i opowiada dziecku, jak powinno się szczotkować zęby i czyścić język. Mówi, że na szczoteczkę nakłada się pastę wielkości ziarna grochu. Ruchy szczoteczki przypominają kręcenie kółek. Dziecko wykonuje takie same ruchy.

 

 

Temat kompleksowy:  ZWIERZĘTA NA WSI  (30.03- 03.04.2020)

 Temat dnia: ,,Łaciata krowa”  (30.03.2020)

I.           Propozycje zajęć: 

1.  Poranne ćwiczenia – Rozgrzewka z Pipi

       www.youtube.com/watch?v=m2WsGrvCx_w

2. ,,Co słychać na podwórku?”-
rozwiązywanie zagadek.

      Zagadki

 

Czasami jest szara,

lecz najczęściej biała.

Nie każdy by odgadł,

gdyby nie gęgała. (gęś)      

Uwielbia się kąpać,

krótkie nóżki ma,

na pewno odgadniesz,

gdy powiesz: – Kwa, kwa… (kaczka)     

Nigdy się nie czesze,

Choć ma piękny grzebień,

Rano głośno pieje,      
W dzień z kurami grzebie. (kogut)

            Jest szybki i silny,

W skromnej stajni mieszka,

Kiedy mu jest smutno,

Głośno rży i wierzga. (koń)  

Kiedy się w oborze,

Do syta nie naje,

Wtedy głośno ryczy

I mleka nie daje. (krowa)    

Nie darmo ją człowiek

Zachęca i prosi –

Chociaż dużo gdacze

Złotych jaj nie znosi. (kura) 

Z jej runa powstają

Sweterki wełniane,

a swojego męża

nazywa baranem. (owca)    

2.  ,,Co to za zwierzę?”- rozmowa na podstawie ilustracji - obrazek przedstawiający krowę i cielę. Rodzic zasłania go kartką w tym samym formacie, ale z kilkoma niewielkimi otworami pokazującymi jedynie małe fragmenty zwierzęcia. Dziecko odsłania po jednym otworze. Po każdej odsłonie próbuje odgadnąć nazwę zwierzęcia. Po rozwiązaniu zadania rozmowa i pytania: Jak nazywa się dziecko krowy?, Gdzie mieszkają krowy i cielątka?, Co pożytecznego daje nam krowa?

3. ,,Łaciate krowy”- zabawa plastyczna. Dziecko palcami wyrywa fragmenty czarnego lub brązowego papieru o dowolnych kształtach (łaty)
i nakleja na przygotowany kontur krowy.

4. Zabawa słuchowa (szczególnie dla 5-latków): wyszukiwanie przedmiotów i nazw na podaną przez rodzica głoskę. Na przykład ,,coś na K- klocek”.

                                                                      Elżbieta Jaszczak                                                   

II.  Propozycje zabaw:

1.   ,,Krowa- zwierzę pożyteczne”- rozmowa na podstawie ilustracji. Rodzic przygotowuje z dzieckiem obrazki przedstawiające produkty mleczne np.: sery, jogurty, masło, lody i kilka innych obrazków np.: owoce, pieczywo (można wyciąć z gazetek reklamowych). Dziecko wybiera później te, które powstają z mleka.  
           

2.   ,, Skok przez płot”- zabawa ruchowa z elementem skoku.     Przeskakiwanie obunóż przez sznurek lub skakankę rozłożoną na podłodze.

3. ,,Mali kucharze”- samodzielna działalność dzieci- przygotowanie koktajlu owocowego. Rozdrabnianie widelcem owoców i dodanie jogurtu. Rodzic na koniec rozdrabnia blenderem. Dziecko samodzielnie nalewa do kubków. Degustacja.
UWAGA rodzic powinien uzmysłowić dzieciom, że blender jest sprzętem elektrycznym i dzieci mogą się nim posługiwać, ale tylko pod nadzorem osób dorosłych.

                                                                                                                          Iwona Popławska

 

 

REALIZACJA PROGRAMU „CZYŚCIOCHOWE PRZEDSZKOLE

 Temat:  Myję zęby. Co jest mi potrzebne? (30.03.2020)

       Propozycje zabaw i zadań dla dzieci:

 Czy jajka i zęby są do siebie podobne?

Dzieci wspólnie z Rodzicem do dwóch szklanek nalewają wodę, do dwóch kolejnych ocet. Szklanki z wodą oznaczają za pomocą np.  naklejonej plasteliny. Następnie wkładają do każdej po jednym jajku i odstawiają w bezpieczne miejsce. Co się dalej wydarzy, dowiedzą się następnego dnia.

 POTRZEBNE MATERIAŁY:

                karta C

                4 jajka ugotowane na twardo

                4 nietłukące się szklanki

                woda

                ocet

             niebieska plastelina

 

„Higienek kontra Ząbiaki” Rodzic  czyta dziecku przygodę Królika Higienka. Rozmawia o tym, co się wydarzyło.

 

        Królik Higienek kontra Ząbiaki

Królik Higienek zatrzymał się i radośnie wziął szczoteczkę do zębów, nałożył pastę do zębów na szczecinę, włożył szczoteczkę do buzi…

Myślicie, że mył zęby?

Otóż nie... Królik zamiast myć… ciumkał smakowitą pastę.

Szczoteczka w jego buzi niespodziewanie ożyła. Zaczęła się wiercić…

— Ojej, Higienku, co ty robisz? — zawołała i wyleciała z jego buzi.

Szczocia była wyraźnie zszokowana zachowaniem królika.

— Higienku, nie mogłam się ruszać. W dodatku połknąłeś Pastka, wiesz?

— Połknąłem Pastka? Jaaaa? — zdziwił się królik.

— Tak, ty. Przecież jesteśmy twoimi kumplami, a kumple sobie tak nie robią, co nie?!

— Yyyy — Speszył się królik. Szczocia pomogła mu jednak wybrnąć z sytuacji i zapytała:

— Nie chciałbyś mieć białych czystych zębów jak inne Czyściochy? – i zaraz zaproponowała — Pokażemy ci z Pastkiem zabawę w wypędzanie Ząbiaków. Wymieciemy je razem?

— Jasne! Ale gdzie one są? – zapytał, trochę zdziwiony całą sytuacją królik.

— Jak to gdzie? Na twoich zębach — odpowiedziała Szczocia.

Higienek otworzył buzię, jak to się robi podczas wizyty u dentysty.

— Aaaaa. — powiedział głośno i przyjrzał się dokładnie swojemu uzębieniu w lustrze.

No tak, łobuzowały tam Ząbiaki… właściwie całe mnóstwo Ząbiaków i ewidentnie nie miały dobrych zamiarów. Wierciły, gryzły i wylewały żrący kwas wprost na szkliwo, powierzchnię ochronną zębów królika.

Higienek wyraźnie się przestraszył.

— Higienku — zaproponowała Szczocia — Złap mnie ostrożnie za rączkę… — Szczoteczka sama wleciała w łapki królika — I nałóż odrobinę pasty.

— Rób koliste ruchy i masz na zabawę aż trzy minuty!

— Bo widzisz, gdy uzbieramy dużo piany, to ząbiaki wypluwamy! — dodał dumny ze swej roli Pastek. I razem zawołali:

— Do szczotkowania gotowi, start!

Higienek długo i dokładnie (czyli z każdej strony, kolistymi ruchami) umył zęby. Na koniec wypluł wszystkie Ząbiaki wraz z pianą do zlewu.

— Wygraliśmy! — z radością zauważył królik.

— Wszyscy mogą teraz podziwiać twój piękny uśmiech. — z podziwem dodał Pastek.

— Zgrana z nas drużyna! — przyznała Szczocia.

— Ząbiaki nie miały żadnych szans! — nieskromnie zauważył Higienek.

Królik, Szczocia i Pastek wznieśli okrzyk zwycięskiej drużyny: — Zębastycznie!

 

Pomocnicy Królika Higienka

 Dziecko rysuje  przybory toaletowe - szczoteczkę do zębów, kubek
 i ozdabia  je  w dowolny sposób.

 Ogólne cele wychowawczo-dydaktyczne na miesiąc KWIECIEŃ :

Kształcenie umiejętności uważnego słuchania utworów literackich.

Propagowanie postawy proekologicznej – szacunku i ochrony przyrody.

Zachęcanie do codziennego spożywania mleka i przetworów mlecznych –przełamywanie niechęci.

Rozwijanie sprawności grafomotorycznej ręki wiodącej.

Rozwijanie umiejętności właściwego reagowania na przegraną, znoszenie porażek.

Wdrażanie do właściwego zachowania się przy stole i używania zwrotów proszę, dziękuję.

Uświadamianie sensu zdarzeń przyczynowo-skutkowych i umożliwianie przewidywania następstw.

Zachęcanie do codziennych spacerów i zabaw na świeżym powietrzu.

Doskonalenie percepcji słuchowej – wyróżnianie samogłosek w nagłosie; przeliczanie sylab w słowie.

Doskonalenie percepcji słuchowej – wyróżnianie głosek w wyrazach i kolejne ich wymawianie. (5-LATKI)

Doskonalenie percepcji wzrokowej podczas układania według wzoru i wskazywania takich samych znaków i symboli.

Rozwijanie zainteresowania dziełami sztuki, tradycjami i obrzędami ludowymi swojego regionu.

Poznawanie zwyczajów regionalnych oraz ogólnopolskich odnoszących się do tradycji świąt Wielkanocnych.

Rozwijanie umiejętności związanych z poznawaniem świata zwierząt ze szczególnym uwzględnieniem zwierząt hodowlanych.

Rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego – ustalanie kolejności zdarzeń i porządkowanie obrazków w historyjkach obrazkowych.

Doskonalenie umiejętności dodawania i odejmowania.

Posługiwanie się liczebnikami głównymi i porządkowymi.

 

Temat kompleksowy: WIOSENNE SPRZĄTANIE

 

Temat dnia: „Wiosna w ptasich gniazdach”  (27.03.2020)

I.           Propozycje zajęć: 

1. ,,Powitanka-rymowanka” B. Gawrońska:  zabawa dla dwóch osób

Podaj mi rękę, podaj mi drugą,         W parach podanie sobie rąk

W kółku obróćmy się.                       Obrót

Skoczmy wysoko,                            Jeden raz podskok na obu nogach,
                                                      trzymając się za ręce

Klaśnijmy w dłonie, tak przywitajmy się.

                                                      Uderzanie w dłonie osoby stojącej
                                                      naprzeciwko (na wysokości twarzy)
                                                      w rytmie wypowiadanych słów.

 

2.  ,,Ptasie gniazda” słuchanie opowiadania Olgi Masiuk.

Kiedy po świątecznej przerwie dzieci wróciły do przedszkola, coś się zmieniło.

– Chodźcie coś zobaczyć! Coś jest nad drzwiami – powiedziała Pani, ale położyła palec na ustach, dając znak, żeby zachować ciszę.

Wszystkie dzieci pobiegły i zadarły głowy do góry. Nad drzwiami, którymi wchodziło się do przedszkola, zawisła jakaś kulka.

– To gniazdo – powiedziała Pani szeptem. – Gniazdo jaskółek.

– Ale jak one do niego wchodzą? W ogóle nie widać wejścia.

– Zobacz, tu jest niewielki otworek – Pani podniosła palec.

Rzeczywiście, widać było ciemną plamkę na kulce gniazda.

– To bardzo dziwne – powiedziała Pani – że jaskółki wybrały sobie takie miejsce. Wchodzi tymi drzwiami codziennie kilka osób. Że też się nie bały.

– I tam są małe jaskółki?

– Jeszcze pewnie nie ma, ale będą. Tylko musimy być teraz bardzo ostroż­ni, żeby ich nie przestraszyć. Nie wolno rozmawiać, kiedy będziemy otwierać drzwi i trzeba to robić delikatnie.– Najlepiej teraz też nie rozmawiajmy tutaj, bo nas podsłuchają – powie­dział Tup.
 I wszyscy ostrożnie weszli do środka.

– Jak jest w środku takiego gniazda? – zastanawiał się Kuba.

Pani przyniosła książkę o ptasich gniazdach i dzieci oglądały piękne foto­grafie.

– Fajnie byłoby, gdyby na naszym boisku przed przedszkolem było więcej gniazd, co nie? – powiedziała Zosia, patrząc na zdjęcia.

– Na przykład na słupie, na koszu do piłki gniazdo bociana – Szczypior pokazał fotografię wielkiego gniazda, które bocian uwił na dachu jakiegoś starego domu.

– Bocian mógłby siedzieć w gnieździe i sędziować nasze mecze!

– A takich gniazdek mogłoby być wokół bardzo dużo – Zosia pokazała inne zdjęcie.

– To gniazda wróbli – Pani przeczytała wyjaśnienia pod obrazkiem.
– A jaskółki mogłyby nam mówić, kiedy ktoś idzie do przedszkola,
w koń­cu mieszkają nad drzwiami – powiedział Tup.

– A przed chwilą chciałeś, żeby chodziły z nami do przedszkola – zaśmia­ła się Elizka. – Nie mogą jednocześnie chodzić i pilnować drzwi.

– No tak – zamyślił się Tup. – To chyba sobie wybiorą, co chcą robić, gdy się już urodzą.

– Raczej wyklują z jajek – poprawiła go Zosia.

Rozmowa na temat treści opowiadania, np.: Co dzieci znalazły pod drzwiami?, Z czego wykluwają się małe ptaki?, Gniazda jakich ptaków dzieci oglądały w książkach?

3. Zabawa matematyczno- manualna (szczególnie dla 5-latków): Wycinanie kształtów figur geometrycznych (np. ze starych gazet), nazywanie figur. Zwracanie uwagi na prawidłowy chwyt nożyczek.  

                                                             Elżbieta Jaszczak                                                   

II.  Propozycje zabaw:

1.   ,,Jajka w gniazdach”- zabawa dydaktyczna z elementem liczenia. Dziecko ma 3 pojemniki lub tacki i guziki. Guziki to jajka. Zadanie dla dziecka: tak porozkładać w ,,jajka” w ,,gniazdach” (tackach, pojemnikach), aby w każdym było po tyle samo. Przeliczanie, sprawdzanie, dokładanie.

2.   ,, Jak założyć hodowle rzeżuchy?”- wykonanie prostego eksperymentu. Obserwowanie zmian, sprawdzanie wilgotności ziemi, podlewanie. Dzielenie się spostrzeżeniami. Zachęcamy do obejrzenia filmiku.

 www.youtube.com/watch?v=MfCoSQRMgfk

                                                   

                                                                Iwona Popławska

 

Temat dnia: W naszym ogródeczku (26.03.2010)

 

Propozycje zajęć i zabaw:

  „Wiosna”gimnastyka buzi i języka. Rodzic czyta tekst, pokazując
   odpowiednie ruchy – dzieci naśladują.

Nadeszła wiosna. Za oknem słychać było śpiew ptaków (dzieci naśladują głosy ptaków). Języczek wybrał się do lasu na poszukiwanie oznak wiosny. Jechał na koniu (kląskają, uderzając szerokim językiem o podniebienie). Na łące zobaczył bociany (wymawiają kle, kle). Zatrzymał się na leśnej polanie (wymawiają prr). Zsiadł z konia, rozejrzał się wokoło (oblizują wargi ruchem okrężnym). Świeciło słońce, wiał delikatny wiatr (wykonują krótki wdech nosem, chwilę zatrzymują powietrze – bezdech – i długo wypuszczają ustami). Było ciepło i przyjemnie (uśmiechają się rozchylając wargi). Na skraju polany zakwitły wiosenne kwiaty zawile i sasanki. Pachniało wiosną (dzieci oddychają głęboko, wdychając powie­trze nosem, wydychając ustami) języczek pochylił się i powąchał kwiaty (wdycha­jąc powietrze nosem, wydychając ustami) i kichnął (kichają, wymawiając apsik). W tym momencie zauważył przeciskającego się przez zarośla zaspanego jeża (ziewają; przeciskają język między złączonymi zębami). Zrobiło się późno. Języ­czek wsiadł na konia i pogalopował do domu („kląskają”, uderzając „szerokim” językiem o podniebienie).

 

„Porządki w ogródku” – praca z obrazkiem przedstawiającym prace porządkowe w ogrodzie wczesną wiosną (można pokazać obrazek z Internetu) . Na ilustracji muszą się znaleźć grabie, konewka, szpadel, motyka, wąż ogrodowy. Zadajemy pytania dotyczące ilustracji: Co przedstawia ilustracja?; Co robią poszczególne osoby na ilustracji?; Co dzieje się na ilustracji?. Zwracamy uwagę na to, by dzieci odpowiadały pełnym zdaniem. Następnie prosimy dzieci, by wskazały na ilustracji: grabie, konewkę, szpadel, motykę, wąż ogrodowy.

 

 Karta pracy:
„Grabki” – zabawa plastyczna. Do wykonania tego zadania potrzebujemy:  kartkę  A4  z konturem  grabi, plastelinę.  Dzieci mają za zadanie formować wałeczki z plasteliny i wyklejać nimi kontur przedmiotu
.

 

Temat dnia: „Wiosenne porządki”  (25.03.2020)

Propozycje zabaw i zajęć:   

„Odkurzacze-popychacze” – zabawa oddechowa. Dziecko ma piłeczkę ping-pongową. Na sygnał rodzica dziecko kładzie piłeczkę na dywanie, dmuchają na nią, tak aby turlała się do przodu.

  „Mam brata, co nogą zamiata” – zabawa ruchowa z elementem celowania. Na środku dywanu wyznaczamy miejsce – bramka do strzelania np. obręcz. Dziecko z gazet ugniata kule. Przy dowolnej melodii stara się wolno prowadzić gazetowe kule bokiem stopy po dywanie w różnych kierunkach. W czasie przerwy w muzyce  dziecko kopie swoją kulę tak, by doleciała do obręczy. Gdy muzyka powraca, berze  kule i dalej toczy ją po dywanie.

 „Wielkie sprzątanie” – słuchanie fragmentów wiersza Odkurzacz Agnieszki Frączek.

Odkurzacz

Agnieszka Frączek

 

Gdy nikogo nie ma w domu,

nasz odkurzacz, po kryjomu,

z garderoby się wynurza

i calutki dom odkurza.

Zanim jeszcze zacznie brykać,

ogon do kontaktu wtyka,

potem dmucha, ssie i wyje,

nic się przed nim nie ukryje!

Wczoraj w kuchni zgrabnie tańczył,

znalazł skórkę pomarańczy,

potem pożarł ziarnko grochu,

mamy fartuch zmełł po trochu.

W końcu zajrzał do lodówki,

zjadł ze smakiem trzy parówki,

łyknął wieczko od słoika,

pieska wygnał spod stolika.

Rychło ruszył znów do boju,

        warcząc głośno w przedpokoju.
        Zjadł korale z jarzębiny,
        ziaren piasku dwa tuziny.

Z buta wyssał mi sznurówkę,

znalazł gdzieś pluszową krówkę,

pożarł krówce jedną łatkę,

potem połknął szalik w kratkę. (…)

Wszystkie inne w domu sprzęty

strach obleciał niepojęty:

„On się z nami bawi w berka!”

– odezwała się froterka.

„Już paproszków zjadł ze trzysta,

ten odkurzacz, egoista!”.

Szufla na to: „To ci bieda!

Szczotkę trzeba będzie sprzedać!”.

Zmiotka szura do szufelki:

„Ja tam na wypadek wszelki

pędem zmiatam przed tym stworem!”

– i umknęła w kąt z wigorem.

Szufla się za szczotkę chowa,

drży ze strachu ścierka nowa,

mop się tuli do wiaderka,

zmywak zmył się, drze się ścierka…

W końcu szczotka rzecze z góry:

„Los nas czeka dość ponury.

Ja rozumiem: zamiatanie

to prawdziwe jest sprzątanie,

ale to, co on wyprawia,

niepokojem mnie napawa.

Szumi, huczy, szura, świszczy,

wszystko na swej drodze zniszczy!

Zróbmy coś, by poszedł stąd!”.

Nagle… ktoś wyłączył prąd!

A odkurzacz? Stanął, prychnął,

paproszkami wokół kichnął, 
kapeć wypluł jakiś stary,

w końcu zamilkł. Czy to czary?

Nie, to tata wrócił w porę

        i rozprawił się z potworem.

 Rodzic zadaje dzieciom pytania dotyczące tekstu, np.: Co połknął odkurzacz?; Jakie inne sprzęty rozmawiały ze sobą?; Co się stało, że odkurzacz przestał działać?; Kto może włączać i wyłączać odkurzacz?; Jakie znacie przedmioty służące do sprząta­nia?.
UWAGA rodzic powinien uzmysłowić dzieciom, że odkurzacz jest sprzętem elektrycznym i dzieci mogą się nim posługiwać, ale tylko pod nadzorem osób dorosłych

 

„Robimy porządki” – działanie dzieci. Rodzic , posługując się dowolną maskotką , mówi, że już niedługo będą święta i należałoby zrobić w domu wiosenne porządki, bo przez całą zimę nazbierało się dużo kurzu. Wspólnie z dziećmi ustala listę czyn­ności do zrobienia. Dzieci deklarują, które z czynności chciałyby wykonywać oraz jakie narzędzia będą im do tych czynności potrzebne. Dzieci pod kierunkiem rodzica wykonują czynności porządkowe. Po skończonej pracy dzieci odkładają narzędzia na wcześniej ustalone miejsce, idą umyć ręce, a następnie oglądają posprzątany pokój.

 

 SUPEROWE POMYSŁY NA ZABAWY Z MAMĄ I TATĄ

Ø  Czytajcie!!!

Ø  Weźcie lustro i zróbcie konkurs śmiesznych min.

Ø  To dobry czas, by wspólnie segregować ubrania, uczyć się składać, dobierać skarpetki w pary.

Ø  Wykorzystajcie ten czas na naukę samodzielności, wykonywania czynności samoobsługowych np. wiązanie sznurówek, zapinanie guzików itp.

Ø  Wykonajcie wspólne ćwiczenia oddechowe np. dmuchanie piórka, worka, próby nadmuchania balonów.

Ø  Przejrzyjcie zabawki – tymi, którymi się nie bawicie podarujcie potrzebującym.

Ø  Przypomnijcie sobie numery alarmowe!

Ø  „Domowe podchody”- w różnych miejscach w domu schowajcie koperty z zadaniami (mogą to być zagadki, zadania związane z wykonywaniem czynności porządkowych).

Ø  To dobry czas, by zaprzyjaźnić się z nożyczkami, kolorowaniem- poprawnym trzymaniem narzędzia pisarskiego.

Ø  NAJWAŻNIEJSZE, ŻE RAZEM SPĘDZICIE CZAS!!!

 

 TERAPIA PEDAGOGICZNA – PROPOZYCJE GIER  I ZABAW       

1.   ĆWICZENIA POCZUCIA STRON I ORIENTACJI W SCHEMACIE WŁASNEGO CIAŁA I OSÓB STOJĄCYCH NAPRZECIW:

- Zabawa ,,Kipiący czajnik”:  Uczestnicy zabawy stojąc kładą lewą dłoń powyżej żołądka, prawą na czubku głowy. Na sygnał prowadzącego zabawę każdy zaczyna lewą dłonią gładzić żołądek ruchem kolistym,  a prawą dłonią poklepywać się po głowie. Kto potrafi wykonać to zadanie ma dobrze rozwiniętą zdolność koordynacji ruchów.

- Zabawa ,,Jestem twoim odbiciem”: Dorosły i dziecko stoją twarzami do siebie. Jedna osoba wykonuje różne ruchy, które druga osoba naśladuje. Ruchy muszą być płynne i urozmaicone.

 2.   ĆWICZENIA POCZUCIA POŁOŻENIA W PRZESTRZENI:

- Zabawa ,,Jak trafić do celu?”: Uczestnicy zabawy zamykają oczy dłońmi. Prowadzący nadaje ciche sygnały, zmieniając dość często swoje miejsce. Dzieci spokojnie poruszają się zgodnie
z kierunkiem, z którego dochodzi dźwięk. Wygrywa ten, kto złapie prowadzącego.

- Zabawa ,,Zimno – gorąco”: Prowadzący zabawę pokazuje wybrany przedmiot dzieciom. Jedna wybrana osoba opuszcza pomieszczenie, w tym czasie wszyscy pozostali  po cichu ustalają miejsce schowania tego przedmiotu. Dziecko, które wcześniej wyszło zostaje zaproszone do powrotu i rozpoczyna szukanie. Gdy zbliża się do schowanego przedmiotu wszyscy wołają "ciepło - gorąco - ogień", w miarę oddalania się wołają: "chłodno - zimno - lód".

     3.ĆWICZENIA  PERCEPCJI WZROKOWEJ:    
 - Zabawa
,,Zaczarowany stolik”:  Uczestnicy zabawy  stoją wokół    stolika, na którym znajduje się szereg przedmiotów ułożonych w określony sposób i przykrytych chustą. Prowadzący zabawę odkrywa na jedną minutę chustę, aby dzieci mogły
zapamiętać układ,  liczbę oraz kształt przedmiotów.
-  Zabawa ,,Poznawanie dotykiem”:  Dzieci trzymają ręce za plecami. Każdemu z nich wkłada się do rąk mały przedmiot.
Po ,,obejrzeniu” przedmiotu palcami, każdy   stara się narysować rozpoznany kształt lub powiedzieć co to jest.

     4.ĆWICZENIA  PERCEPCJI SŁUCHOWEJ:     
- Zabawa ,,
Gdzie jest zegarek”:  W pomieszczeniu ukryty jest budzik. Dziecko kierując się słuchem stara się go odszukać.

 

CIEKAWE STRONY EDUKACYJNE DO NAUKI I ZABAWY
Z DZIEĆMI :)

www.panimonia.pl
www.przedszkouczek.pl
www.szaloneliczby.pl
www.kredkauczy.pl
www.logopestka.pl
www.podrecznikarnia.pl
www.przedszkolnepomysly.pl
www.yummy.pl
www.lulek.tv

 

 

 Zabawy twórcze z dzieckiem 4-5-letnim

Zabawy twórcze to zabawy rozwijające kreatywność dziecka.  Mają na celu budzenie ciekawości poznawczej, rozbudzanie wyobraźni, myślenia metaforycznego. Dzięki takiej zabawie wzmacniana jest wiara we własne możliwości dziecka, zaspokajane jest poczucie własnej wartości, bezpieczeństwa i akceptacji w grupie.

Propozycje:

  • Teatrzyk - spraw dziecku kukiełki i miniscenę, np. tekturowego pudełka. Razem możecie odgrywać nieskończoną ilość scenek
    z życia codziennego czy ulubionych bajek dziecka.
  • Własnoręcznie zrobione Puzzle - stwórz wspólnie z dzieckiem puzzle np.
    z kartoników po żywności, z wycinków gazet. Porozcinaj opakowania i daj je dziecku do złożenia.
  • Kreatywny Domek dla lalek - weź stare pudełko po butach, pozbieraj kawałki sztywnego papieru, kartony, materiały i wspólnie
    z dzieckiem udekoruj go na zewnątrz. Pomalujcie domek farbami, przyklejcie komin i dachówki, zamocujcie firanki i zasłonki ze szmatek.
  • Jak zrobić masę solną? Masa solna po wytworzeniu jest miękka
    i plastyczna, tak, że pozwala na lepienie różnych kształtów. Po wyschnięciu jest twarda, można pomalować ją farbami. W ten sposób powstają ciekawe prace, które można z dzieckiem często tworzyć, gdyż nie wymagają ani wiele nakładu pracy ani zbyt trudnych  i niedostępnych materiałów.
    Do przygotowania masy solnej potrzeba:1 szklankę soli,1 szklankę mąki, pół szklanki wody. Mąkę i sól wsypujemy do miski, powoli dodajemy wodę wszystko dokładnie mieszając aż powstanie jednolita konsystencja. Do masy solnej można dodawać różne kolory farb.
    Po ulepieniu przedmiotu i po jego wyschnięciu można także go pomalować zwykłymi farbami plakatowymi. Aby wysuszyć prace
    z masy solnej można pozostawić je do samodzielnego wyschnięcia, ale można także wstawić do piekarnika. Wtedy potrwa to krócej. Dzieci bardzo lubią tworzyć z masy solnej, dlatego też można lepić wszystko, na co tylko przyjdzie nam ochota. Masą solną można także oblepić np. słoik - powstanie dzięki temu ciekawy wazonik, który dziecko może potem samodzielnie ozdobić, np. koralikami, makaronem, słomkami pociętymi na kawałki, małymi guziczkami.

 

 ZABAWY POGŁĘBIAJĄCE WIĘZI RODZICA Z DZIECKIEM

-przytulanie, gilgotanie, kołysanie

-„Koguciki”- kucnijcie naprzeciw siebie, wyciągnijcie przed siebie obie dłonie i podskakując starajcie się odepchnąć,

-„Pizza”- na plecach dziecka „ugnieść ciasto, nakłuj je widelcem, posmaruj oliwą, posyp serem, upiecz, a na końcu schrup z zachwytem”,

-„Winda”- stojąc podnieś dziecko na ręce, przytul, a następnie delikatnie spuść na dół- dziecko zjeżdża po ciele rodzica,

-„Raczkowanie”- pochodźcie na czworakach, chwytajcie się za stopy, przepychajcie, przechodźcie pod lub nad sobą,

-masażyki z wykorzystaniem wierszyków np.

Idzie pani: tup, tup, tup
(stukamy plecy dziecka opuszkami palców)

Dziadek z laską: stu, stu, stuk,
(teraz stukami w plecy zgiętymi palcami)

Skacze dziecko: hop, hop, hop
(opieramy dłoń na przemian to na przegubie to na palcach)

Żaba robi długi skok.
(klepiemy dwie odległe części ciała dziecka stopy i potem głowę)

Wieje wietrzyk: fiu, fiu, fiu
(dmuchamy w jedno i drugie ucho dziecka)

Deszcz ze śniegiem: chlup, chlup, chlup
(klepiemy plecki dziecka dłońmi złożonymi w miseczki)

A grad w szyby: łup, łup, łup
(stukamy dłońmi zwiniętymi z pięści)

Świeci słonko
(palcem wykonujemy na plecach koliste ruchy)

Wieje wietrzyk
(dmuchamy we włosy dziecka)

Pada deszczyk
(znów stukamy opuszkami palców)

Czujesz dreszczyk?
(leciutko szczypiemy w kark)

Proszę pamiętać, że w masażykach nie jest zbyt ważne stukanie w plecy dziecka idealnie jak w instrukcji, rodzice mogą wprowadzić dowolne modyfikacje. Ważne jest to aby robić to delikatnie i aby obu stronom sprawiało to radość.  

ZABAWY Z KOCYKIEM:

-„Naleśnik”- zwiń dziecko w kocyk, delikatnie turlaj je po podłodze,

-"kółka, zygzaki"- poproś, by dziecko położyło się na kocyku. Chwyć za koc
i ciągnij delikatnie po podłodze, wykonując zygzaki, koła itp.,

-„Hamak”- chwyćcie koc za rogi i delikatnie bujajcie dziecko.

                                                  MIŁEJ ZABAWY

 

  PROPOZYCJE STRON EDUKACYJNYCH DO ZABAW
Z DZIEĆMI W WOLNYM CZASIE :):):)

www.anglomaniacy.pl
www.kolorowankionline.net
www.matematykadladzieci.pl
www.ciufcia.pl
www.domowyprzedszkolak.pl
www.kiddoland.pl
www.bajkidoczytania.pl
www.bystredziecko.pl
www.mojedziecikreatywnie.pl
www.dzieciakiwdomu.pl

 

 

PLAN PRACY DYDAKTYCZNO– WYCHOWAWCZEJ DLA DZIECI CZTERO- PIĘCIOLETNICH – MARZEC 2020

Wdrażanie do właściwego ubierania się podczas wczesnej wiosny.

Kształtowanie samodzielności w ubieraniu się.

Pobyt na świeżym powietrzu jako warunek zdrowia i odporności.

Zwracanie uwagi na zmiany zachodzące w środowisku przyrodniczym w związku ze zmiana pory roku – wiosenne kwiaty, przyloty ptaków.

Zapamiętanie cech typowych dla wczesnej wiosny: zmienna pogoda, pierwsze kwiaty, pąki liściowe na drzewach.

Kształtowanie myślenia przyczynowo-skutkowego podczas obserwacji wprowadzanych zmian, porządkowania zdarzeń w historyjce obrazkowej.

Kształtowanie umiejętności wnioskowania na podstawie obserwacji wprowadzanych zmian.

Kształtowanie umiejętności oceniania odwracalności wprowadzanych zmian na podstawie obserwacji.

Wdrażanie do opieki nad hodowlą w kąciku przyrody, systematycznej obserwacji
i wyciągania wniosków na podstawie jej wyników.

Wdrażanie do bezpiecznej zabawy z wykorzystaniem sprzętu w ogrodzie przedszkolnym.

Rozwijanie umiejętności przeliczania oraz porządkowania zbiorów – stałe poszerzanie zakresu liczenia.

Rozwijanie umiejętności przestrzegania zasad podczas zabaw z regułami.

Rozwijanie analizy i syntezy słuchowej sylabowej.

Rozwijanie percepcji słuchowej na materiale symbolicznym – dźwięki.

Kształtowanie umiejętności odczytywania instrukcji obrazkowej – kolejność czynności.

Doskonalenie sprawności grafomotorycznej.

Doskonalenie percepcji słuchowej –wyróżnianie głosek w wyrazach i kolejne ich wymawianie (5-latki)

Doskonalenie percepcji wzrokowej podczas układania według wzoru i wskazywania takich samych znaków i symboli.

Rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego – ustalanie kolejności zdarzeń
 i porządkowanie obrazków w historyjkach obrazkowych.

Doskonalenie umiejętności dodawania i odejmowania.

Posługiwanie się liczbami dla zaznaczania liczby elementów w zbiorze.

Kształtowanie umiejętności słuchania muzyki w skupieniu – wyrażanie nastroju
i charakteru muzyki w pracach plastycznych, improwizacjach ruchowych.

Doskonalenie umiejętności nakrywania do stołu oraz kulturalnego zachowywania się podczas posiłków.

Kształtowanie zachowań żywieniowych sprzyjających zdrowiu – zachęcanie do próbowania nowych potraw

 

RODZIC W ROLI EKSPERTA- MAMA MARCELA I MAMA STASIA " WSPÓLNE SZYCIE WORECZKÓW GIMNASTYCZNYCH"

OLIMPIADA SPORTOWA Z BOLKIEM I LOLKIEM- FINAŁ (ZDOBYCIE III MIEJSCA)

ŚWIĘTUJEMY DZIEŃ BABCI I DZIADKA -  BIESIADA Z BABCIĄ I DZIADKIEM

Ogólne cele wychowawczo-dydaktyczne na miesiąc LUTY

Rozwijanie czynnego słownika dziecka.

Rozwijanie koncentracji uwagi i szybkości reakcji w zabawach ruchowych.

Rozwijanie koordynacji słuchowo- ruchowo-wzrokowej, pamięci ruchowej.

Rozwijanie pamięci wzrokowej.

Rozwijanie analizy i syntezy słuchowej sylabowej; wyróżnianie pierwszej i ostatniej sylaby (4-latki).

Rozwijanie analizy i syntezy słuchowej głoskowej, dzielenie wyrazów na głoski (5-latki).

Kształtowanie umiejętności całościowego czytania wyrazów: nuta, smok, rakieta

Kształtowanie umiejętności analizy i syntezy słuchowej wyrazów, wysłuchiwanie głoski: n, s, r  w wyrazach (5-latki)

Rozwijanie umiejętności poprawnego przeliczania, porządkowania, porównywania liczebności.

Wdrażanie do wydzielania części wspólnej zbiorów.

Rozwijanie umiejętności dodawania na zbiorach.

Tworzenie zbiorów czteroelementowych.

Kształtowanie odporności na porażki poprzez wprowadzanie do zabaw elementów rywalizacji.

Wykonywanie poleceń według instrukcji słownej lub obrazkowej.

Tworzenie improwizacji ruchowych, rytmicznych, itp.

Rozwijanie umiejętności twórczych podczas rysowania i malowania.

Kształtowanie umiejętności planowania kolejnych etapów pracy.

Rozwijanie sprawności grafomotorycznej ręki wiodącej w zabawach paluszkowych, grafomotorycznych.

Wdrażanie do rozumienia następstw czasowych podczas układania sekwencji czasowych; posługiwanie się pojęciami najpierw, potem, na końcu.

Rozwijanie umiejętności współdziałania w małym zespole.

Dawanie możliwości swobodnego wypowiadania się słowem, ruchem, rysunkiem oraz zachęcanie do uzasadniania swojego zdania w swobodnych rozmowach.

Zachęcanie do prezentowania siebie, swoich upodobań oraz osiągnięć przed grupą, przezwyciężanie nieśmiałości.

Zachęcanie do uzasadniania swojego zdania w swobodnych rozmowach.

 

Ogólne cele wychowawczo-dydaktyczne na miesiąc STYCZEŃ

Wdrażanie do właściwego ubierania się podczas zimy.

Zachęcanie do zabaw na świeżym powietrzu jako warunku zdrowia i odporności.

Uświadamianie następstwa dni tygodnia, miesięcy, pór roku.

Zapamiętanie cech typowych dla zimy.

Kształtowanie nawyku pomagania zwierzętom w przetrwaniu zimy.

Rozwijanie umiejętności przeliczania podczas zabaw z kostką.

Rozwijanie analizy i syntezy słuchowej – przeliczanie sylab w wyrazach.

Rozwijanie percepcji słuchowej na materiale symbolicznym – przeliczanie dźwięków.

Kształtowanie umiejętności odczytywania instrukcji obrazkowej – kolejność czynności.

Kształcenie umiejętności uważnego słuchania utworów literackich.

Kształtowanie umiejętności całościowego czytania wyrazów. Wysłuchiwanie głosek  p,y,b w wyrazach (5-latki)

Budzenie zainteresowania życiem ludzi w innych strefach klimatycznych.

Nauka piosenek i pląsów.

Wdrażanie do udziału w zabawach muzyczno-rytmicznych przy piosenkach znanych dzieciom.

Wdrażanie do pamiętania o najbliższych przy różnych okazjach, np. Dzień Babci i Dziadka.

 

RODZIC W ROLI EKSPERTA- SPOTKANIE Z MAMĄ ANASTAZJI, WYKONANIE OZDÓB ŚWIĄTECZNYCH

RODZIC W ROLI EKSPERTA- SPOTKANIE Z TATĄ WOJTKA, POZNANIE ZAWODU POLICJANTA

SPOTKANIE Z MIKOŁAJEM

PRZYGOTOWUJEMY SIĘ DO ŚWIĄT- UBIERAMY CHOINKĘ

"PARASOLKI"- JESIENNE SPOTKANIE Z RODZICAMI POŁĄCZONE Z WARSZTATAMI PLASTYCZNYMI

WARSZTATY CHEMICZNE- EKSPERYMENTOWANIE

RODZIC W ROLI EKSPERTA- SPOTKANIE Z MAMĄ STASIA, POZNANIE ZAWODU ŻOŁNIERZA

BARBÓRKA- DZIEŃ GÓRNIKA

KONKURS LIDA: "TWORZYĆ KAŻDY MOŻE"- WYKONANIE ŚWIĄTECZNEJ MAKATKI PRZEZ ANASTAZJĘ Z MAMĄ

UDZIAŁ W I ETAPIE OLIMPIADY SPORTOWEJ Z BOLKIEM I LOLKIEM- ZDOBYCIE I MIEJSCA

 RODZIC W ROLI EKSPERTA- SPOTKANIE Z MAMĄ OLIWERA, MASAŻYKI TERAPEUTYCZNE

RODZIC W ROLI EKSPERTA- SPOTKANIE Z TATĄ STASIA, POZNANIE WYGLĄDU I ŻYCIA JASZCZURKI

PROJEKT LIDA- WARSZTATY CERAMICZNE

AKCJA "CAŁA POLSKA CZYTA DZIECIOM"- MAMA WOJTKA

OGLĄDAMY TEATRZYK "PRZYGODY WILKA I ZAJĄCA" W KDK

ROBIMY ZAPASY NA ZIMĘ- KISZENIE OGÓRKÓW

ZABAWY Z OKAZJI DNIA CHŁOPCA

ŚWIĘTUJEMY DZIEŃ EDUKACJI NARODOWEJ

 DZIEŃ NIEPODLEGŁOŚCI